ENG WIRTUALNA UCZELNIA
Struktura

Katedra Teorii Sztuki i Edukacji Artystycznej

 

 

  • Obszar badawczy

    • Design (historia polskiego designu)
    • Sztuka XX wieku i współczesna w relacji z przestrzenią (publiczną, społeczną, industrialną, krajobrazem)
    • Krytyka artystyczna w Polsce, teoria sztuki, filozofia i estetyka (neuroestetyka, intermedialność, estetyka relacyjna)
    • Sztuka i instytucje z nią związane (historia wystawiennictwa i kuratorstwa; krytyka instytucjonalna; animacja kultury/ community arts; antropologia sztuki i twórczości artystycznej; sztuka nieprofesjonalna)

  • dr Karolina Kolenda – Kierownik Katedry

    Urodzona w 1982 r. Studiowała historię sztuki i anglistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 2015 roku obroniła doktorat na Wydziale Filologicznym UJ (specjalność Filologia Angielska, literaturoznawstwo) oraz doktorat na Wydziale Historycznym UJ (specjalność Historia Sztuki), gdzie pod kierunkiem prof. Marii Hussakowskiej napisała dysertację na temat współczesnej sztuki brytyjskiej.

    Zajmuje się przekładem, krytyką sztuki oraz teorią i praktyką kuratorską.

  • prof. UP Rafał Solewski

    Dr hab. Rafał Solewski, prof. UP (ur. 09. 09. 1969 w Krakowie) studiował teatrologię i historię sztuki na
    Uniwersytecie Jagiellońskim gdzie się doktoryzował. Habilitowany na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu
    Łódzkiego w 2010 roku (specjalizacja literaturoznawstwo – teoria literatury i sztuk audiowizualnych). Pracował
    w Cricotece i Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie.

    Profesor na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie, kierownik katedry Teorii Sztuki i Edukacji Artystycznej, redaktor naczelny Rocznika Wydziału. Pełnił funkcję Pełnomocnika dziekana ds. nauki.

    Jest autorem książek
    Wypatrując. Idea człowieczeństwa i hermeneutyka tożsamości osobowej we współczesnych
    sztukach wizualnych
    (2016),
    Viatoris. Który pokonuje drogę. Ponowoczesny romantyzm Piotra Jargusza / Viatoris, Who Hits the Road Hard. Postmodern romanticism of Piotr Jargusz (2016),
    Skrytość piękna. Idealizm i problem tożsamości w sztukach wizualnych na przełomie XX i XXI wieku (2015),
    Synteza i wypowiedź. Poezja i filozofia w sztukach wizualnych na przełomie XX i XXI wieku (2007) oraz Franciszek Mączyński (1874-1947) krakowski architekt (2005),
    • a także licznych artykułów publikowanych w „Art Inquiry”, „Estetyce i Krytyce”, „Kwartalniku Filozoficznym”, „Roczniku Krakowskim”, „Centropie”, „Dekadzie Literackiej”, „Kresach” oraz materiałach z konferencji i katalogach wystawowych.

    Był stypendystą Fundacji Z Brzezia Lanckorońskich, Zentralinstitut für Kunstgeschichte, The Tokyo
    Foundation, Research Support Scheme, programów TEMPUS i Socrates/Erasmus oraz uczestniczył w projektach finansowanych przez Komitet Badań Naukowych i Narodowe Centrum Nauki.

  • dr Łukasz Białkowski

    Urodzony w 1981 r. Wykładowca akademicki, krytyk sztuki, niezależny kurator wystaw i tłumacz z języka francuskiego. Tytuł doktora uzyskał w 2011 roku na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, broniąc dysertację „Transformacje pojęcia twórczości w estetyce współczesnej. Silny i słaby podmiot jako modele twórczości”, pisanej pod kierunkiem prof. Krystyny Wilkoszewskiej. Dysertacja uzyskała nagrodę im. Stefana Morawskiego, przyznawaną przez Polskie Towarzystwo Estetyczne, za najlepszą pracę doktorską w dziedzinie estetyki w roku akademickim 2011–2012.

    W latach 2010–2011 twórca i redaktor naczelny czasopisma „MOCAK Forum”, wydawanego przez Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. W 2012 roku nakładem muzeum ukazało się jego tłumaczenie z „Estetyki relacyjnej” Nicolasa Bourriauda. W latach 2012–2013 był kierownikiem programowym galerii BWA SOKÓŁ w Nowym Sączu. Prowadzi dział sztuk wizualnych w kwartalniku „Opcje”.

    Jest autorem blisko stu artykułów, esejów i recenzji wystaw. Publikował m.in. w „Obiegu”, „Szumie”, „Arteonie”, „Przekroju”, „Fragile”, „Autoportrecie”, „Artpapierze”, „Splocie”, „Opcjach”, „Pozytywie”, „Futu”, „Ricie Baum”.

  • dr Agnieszka Kamrowska

    Kulturoznawczyni, absolwentka Instytutu Sztuk Audiowizualnych UJ, autorka pracy doktorskiej „Cyberpunk w kinie Wschodu i Zachodu”, redaktorka serii „Autorzy kina azjatyckiego”. Autorka wielu tekstów poświęconych kinematografii współczesnej i nowym mediom opublikowanych w tomach zbiorowych oraz periodykach branżowych, m.in. „Kwartalniku Filmowym” i dwumiesięczniku „Ekrany”.

    Zajmuje się współczesną kulturą audiowizualną, kinem Dalekiego Wschodu oraz mangą i anime.

  • dr Monika Nęcka

    Urodzona w 1968 r. w Krakowie. Od 1994 roku zatrudniona na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Od 2010 roku pracownik etatowy na kierunku Edukacja Artystyczna w Zakresie Sztuk Plastycznych w Katedrze Edukacji Artystycznej oraz w Studium Pedagogicznym ASP w Krakowie na stanowisku adiunkta. Członek Polskiego Komitetu Międzynarodowego Stowarzyszenia Wychowania przez Sztukę InSEA od 1993 roku.

    Od 2011 roku współpracuje z Międzynarodowym Centrum Kultury w Krakowie jako metodyk działań edukacyjnych. Od 2010 opieka merytoryczna nad projektem portal “24h sztuka” w Bunkrze Sztuki. Od 2010 roku wchodzi w skład zespołu przygotowującego pracę Uniwersytetu Dzieci i Rodziców UP. Od 2010 roku uczestniczy w redakcji naukowej „Annales Universitatis Paedagogicae Cracoviensis – Studia de Arte et Educatione”.

  • dr Sebastian Stankiewicz

    Ukończył historię sztuki i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim; doktoryzował się w zakresie filozofii i estetyki na UJ.

    Autor książek: „Estetyka pragmatyczna – projekt otwarty” (2013) oraz „Transacting Aesthetics” (2015, redaktor monografii). Przetłumaczył na język polski: R. Shusterman, „Świadomość ciała. Dociekania z zakresu somaestetyki” (2010), A. Berleant, „Wrażliwość i zmysły. Estetyczna przemiana świata człowieka” (2011).

  • dr Bernadeta Stano

    W 1995 roku obroniła pracę magisterską na Wydziale Pedagogicznym w Samodzielnym Zakładzie Wychowania Plastycznego WSP w Krakowie. W 1997 roku ukończyła Historię Sztuki w Instytucie Historii Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, broniąc pracę „Grupa Nowohucka. W kręgu malarstwa materii” pod kierunkiem prof. Tomasza Gryglewicza. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie nauk o sztuce uzyskała w 2004 roku.

    Zatrudniona na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w 1998 roku.

    Jest autorką książek: „Wystawy zapamiętane, wystawy zapomniane. Życie artystyczne Krakowa, Nowej Huty, Rzeszowa i Zakopanego w okresie Odwilży”, Kraków 2007 i „Odwilż w Zakopanem. Salony Marcowe 1958–1960”, Kraków 2009; tekstów naukowych w pracach zbiorowych oraz artykułów w takich czasopismach jak „Dekada Literacka”, „Nowa Dekada Krakowska”, „Znak”, „Arteon”, „Autoportret”, „Format”.

  • dr Diana Wasilewska

    Historyk i krytyk sztuki, polonistka, absolwentka podyplomowego studium Laboratorium Reportażu (UW). Doktorat poświęcony językowi polskiej krytyki artystycznej międzywojnia obroniła w 2009 roku w Instytucie Historii Sztuki UAM.

    Jest autorką monografii naukowej „Przełom czy kontynuacja? Polska krytyka artystyczna 1917–1930 wobec tradycji młodopolskiej” (2013) oraz współautorką książki „Lekcja historii Jacka Kaczmarskiego” (2012). Ma na swoim koncie wiele artykułów publikowanych w wydawnictwach zbiorowych i pokonferencyjnych, czasopismach naukowych („Ikonotheka”, „Estetyka i Krytyka”, „Kultura i Historia”, „Quart”, „Modus” i in.) i popularno-naukowych (m.in. „Arteon”, „Artluk”, „Art&Business”, „Pogranicza”, „Elewator” ). Przez wiele lat była sekretarzem redakcji kwartalnika o sztuce „Artluk. Sztuka na spad”, gdzie prowadziła również stałą rubrykę zawierającą komentarze do tekstów o sztuce z lat 60. i 70.

    Stypendystka Fundacji Lanckorońskich (2009), główny wykonawca grantu KBN (2007–2009), a obecnie kierownik grantu NCN w programie Sonata.

  • dr Agata Wójcik

    W roku 2005 ukończyła historię sztuki w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 2006–2009 pracowała w Muzeum Historycznym Miasta Krakowa. W latach 2009–2011 była asystentką w Zakładzie Historii Sztuki Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. W latach 2007–2013 doktorantka na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Stopień doktora nauk humanistycznych otrzymała w roku 2013. Od roku 2013 zatrudniona na stanowisku adiunkta w Instytucie Malarstwa i Edukacji Artystycznej.

    Była stypendystką miasta Krakowa i Funduszu im. Jana i Suzanne Brzękowskich (Biblioteka Polska w Paryżu), uczestniczyła w projektach badawczych finansowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego i Narodowe Centrum Nauki. Publikowała między innymi w „Biuletynie Historii Sztuki”, „Roczniku Krakowskim”, „Rocznikach Humanistycznych”, „Roczniku Biblioteki Naukowej PAN i PAU w Krakowie”, „Journal of the International Association of Research Institutes in the History of Art”, „Modusie. Pracach z historii sztuki. Roczniku Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Jagiellońskiego”.

  • dr Małgorzata Kaźmierczak

    Ur. 1979 w Krakowie. Doktor historii, studia magisterskie na Uniwersytecie Jagiellońskim, doktorat na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Od 2004 roku niezależna kuratorka wydarzeń artystycznych w Polsce i USA, szczególnie festiwali performance (m.in. Partytury – Muzeum Narodowe w Szczecinie, 2016, Anarchia i nowa sztuka. 100-lecie dadaizmu, CRP w Orońsku, 2016, Imagine w ramach Triennale Rysunku w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, 2015, Performance month w Galerii Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu – 2014, Manuel Vason. RE: Performance w BWA „Sokoł” w Nowym Sączu – 2013, Ephemeral fixed – w Galerii Wschodniej w Łodzi – 2012, Międzynarodowe Spotkania Sztuki Performance „Kesher” w Krakowie i Nowym Jorku – 2004, 2005, 2006, 2008). Autorka tekstów o sztuce (m.in. Gazeta Wyborcza, Obieg, Exit, Opcje, Fragile, Sztuka i Dokumentacja). Od 2011 roku redaktorka i tłumaczka anglojęzycznego portalu o sztuce http://livinggallery.info, w latach 2012-2014 sekretarz redakcji pisma Sztuka i Dokumentacja. Współredaktorka monografii naukowych: Znajomi znad morza i Tekst wizualny jako forma metasztuki. W latach 2006 – 2012 prezeska Fundacji Promocji Sztuki Performance „Kesher” w Krakowie, członkini Stowarzyszenia Sztuka i Dokumentacja oraz AICA. W latach 2014-2016 dyrektorka Galerii Sztuki im. Jana Tarasina w Kaliszu, 2016-2017 dyrektorka Mediateki Akademii Sztuki w Szczecinie, wykładowczyni w Zakładzie Historii i Teorii Sztuki Wydziału Malarstwa i Nowych Mediów a następnie adiunkt oraz Redaktorka Naczelna Wydawnictwa Artystyczno-Naukowego Wydziału Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie. Obecnie adiunkt na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie.

  • dr Weronika Plińska

    Ur. 1983. Antropolożka kultury, absolwentka studiów doktoranckich w Instytucie Kultury Polskiej Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 2017 roku obroniła rozprawę doktorską pt. „Działania animacyjne w społecznościach lokalnych. Perspektywa antropologii sztuki” napisaną pod kierunkiem prof. dr hab. Rocha Sulimy. Jako wykładowczyni współpracowała z IKP UW (2007-2013) oraz z Instytutem Etnologii i Antropologii Kulturowej UW (2014-2016). W latach 2010–2011 była stypendystką w University College London na Wydziale Antropologii i w School of Slavonic and East European Studies. Zajmuje się antropologią sztuki i kultury materialnej, animacją kultury oraz brytyjską tradycją community arts, etnografią „wspólnot profesjonalistów” i metodologią badań społecznych. W latach 2012-2016 współpracowała z Helsińską Fundacją Praw Człowieka, gdzie prowadziła badania społeczne na zlecenie Agencji Praw Podstawowych Unii Europejskiej. Publikowała m. in. w czasopismach takich jak „Kultura Współczesna”, „Widok. Teorie i praktyki kultury wizualnej”, „Visual Ethnography” czy „Szum”, jest współredaktorką katalogu wystawy antropologiczno-artystycznej pt. „Cargo/(nie)materialność” (2016).
    http://up-krakow.academia.edu/WeronikaPlinska

  • dr Krzysztof Siatka

    Historyk sztuki (studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim i J.W. Goethe Universität we Frankfurcie nad Menem), krytyk sztuki (członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA) i kurator związany z Galerią Sztuki Współczesnej Bunkier Sztuki. W latach 2007–2011 dyrektor Galerii Foto-Medium-Art.

    Członek Redakcji pisma kulturalnego „Fragile” i członek Zarządu Stowarzyszenia „Fragile”. Autor koncepcji kuratorskiej kilkudziesięciu wystaw. Autor tekstów krytycznych i esejów publikowanych w katalogach.

  • dr Beata Cyboran

    Teoretyk i praktyk animacji kultury. Magister pedagogiki kulturalno-oświatowej i resocjalizacji. Doktoryzowała się na Wydziale Filozoficzny UJ. Autorka wielu publikacji naukowych z zakresu animacji społeczno-kulturalnej i edukacji dorosłych, w tym monografii Animacja w systemie zależności instytucjonalnych. Uwarunkowania rozwoju animacji społeczno-kulturalnej na tle polskiej polityki kulturalnej po 1989 roku. Interesuje się instytucjonalną i pozainstytucjonalną działalnością kulturalną, polityką kulturalną i procesem budowania demokracji w kulturze. Z tego zakresu prowadzi zajęcia dydaktyczne. Pracowała na stanowisku asystenta i adiunkta w Zakładzie Pedagogiki Społecznej i Andragogiki Instytutu Pedagogiki UJ. Obecnie zatrudniona na stanowisku adiunkta w Katedrze Teorii Sztuki i Edukacji Artystycznej UP. Uczestniczka krajowych i międzynarodowych projektów naukowych i edukacyjnych (np. Curriculum Reform for Promoting Civic Education and Democratic Principles in Israel and in Georgia (CURE); Miasto w mieście; JA, TY, ON: OBYWATEL – rozwój aktywności społecznej i obywatelskiej młodzieży; Wspieranie transgranicznej wymiany wiedzy i doświadczeń służącej kształtowaniu przyszłościowej polityki pracy w kraju związkowym Brandenburgia; Przy Kulturze). Członek stowarzyszenia animatorów kultury Forum Kraków oraz Akademickiego Towarzystwa Andragogicznego.