ENG WIRTUALNA UCZELNIA
x
STRONA GŁÓWNA22 lutego 2016
#FF00FF Alicja Panasiewicz / Adam Panasiewicz, 26.02.2016 – godz.12.00 Uniwersytecka Galeria Sztuki, Kalisz, ul. Nowy Świat 28-30
Tytuł projektu to heksadecymalna nazwa ulubionej barwy Johanna Wolfganga Goethego – magenty. Barwa ta nie występuje w widmie światła białego; można ją uzyskać poprzez addytywne zmieszanie barw znajdujących się na krawędziach spectrum: fioletowej i czerwonej. Goethe z premedytacją umieścił swój ulubiony kolor w kole barw będący jednocześnie łącznikiem pomiędzy krańcami spectrum. Tak więc barwa purpurowa, fuksja, czy też magenta (od nazwy miasta Magenta we Włoszech, gdzie wynaleziono purpurowy barwnik anilinowy właśnie w roku bitwy pod Magentą w 1859 r.) nie istniała, dopóki poeta nie nadał jej specjalnego miejsca w kole barw. Magenta – to jednocześnie podstawowy kolor w systemie barwnym CMYK, czwarta składowa każdego koloru.

#FF00FF to całkowicie abstrakcyjna nazwa koloru, którego nie możemy odnieść do naszych doświadczeń wizualnych – jest tylko kodem – współrzędną rozpoznawalną dla komputera. Goethe dał nam barwę, którą utożsamiał ze stanem ducha bliskim poetyckiego uniesienia, oddającą duchowość sztuki, jakby chciał na stałe oznaczyć stan mentalny, który dla niego był Faustowską iluminacją – chwilą prawdy o zagadce istnienia Świata. W naszym rozumieniu kolor ten jest fenomenem, synonim naszych poszukiwań twórczych, kreatywności, przekraczania granic, poszukiwania nowych wartości estetycznych i formalnych.

Projekt #‎FF00FF‬ inspirowany jest pięciotomowym dziełem Farbenlehre Johanna Wolfganga Goethego z 1810 roku które, było – wg autora – najważniejszym jego dziełem oraz zwieńczeniem ponad dziesięcioletnich eksperymentów z widmem optycznym. Na podstawie eksperymentów z pryzmatem wodnym i obserwacją powstawania barw światła Goethe doszedł do wniosku, że barwy światła nie mogą zawierać się w świetle białym, ponieważ są od niego ciemniejsze. W ślad za Arystotelesem wnioskował mylnie, że skoro wszystkie kolory są ciemniejsze od światła, to nie mogą się w nim mieścić. Barwa żółta i graniczące z nią obszary były spokrewnione z jasnością, a niebieska i sąsiednie barwy należały do ciemności. Tym samym podważył odkrycia sir Issaca Newtona zawarte w dziele Optics z 1704 roku, a jego teorię widma światła białego uważał za błędną. Na podstawie swoich obserwacji zwrócił uwagę na proces postrzegania kolorów, psychologicznego oddziaływania barw i znaczenie aparatu wzrokowego na percepcję. Goethe ocenił wszystkie zjawiska barwne wyłącznie według ich działania na człowieka. Rozróżniał przy tym działanie na organizm (wpływ fizjologiczny) i działanie na uczucie (wpływ psychologiczny). Centralnym punktem jego nauki o barwach są wywody o „zmysłowo-obyczajowym działaniu barw”. Goethe określił je jako „dzieła światła, radość i smutek”. Barwne światło zmienia percepcję, ma wpływ na nasze odczucia oraz postrzeganie rzeczywistości. Johann Wolfgang von Goethe we współpracy z Friedrichem Schillerem opracowali tzw. różę temperamentów odnoszącą się do starożytnego przekonania o 4 typach osobowości zdeterminowanych przez płyny w organizmie a reprezentowanych przez odmienne kolory. Obecnie uznaje się jedynie tą część jego teorii. Jego wspaniałe, poetyckie, egzaltowane opisy światła w Teorii barw mocno mijają się z językiem naukowym. Po krótkiej fascynacji teorią Geothego – szczególnie przez artystów jego epoki – teoria ta została obalona a wręcz wyśmiana.

Eksperymenty Goethego z pryzmatem wodnym oraz czarno-białymi fakturami optycznymi stały się inspiracją dla naszego projektu #FF00FF wykorzystującego optyczne efekty, które powstają w wyniku przetwarzania obrazu przez wodę, powietrze, kryształ, szkło.

Projekt w formie instalacji intermedialnej składa się z 6 elementów:

∗ pryzmat ze szkła wypełniony wodą, która filtruje wyświetlany z projektora obraz ruchomy inspirowany grafikami zamieszczonymi w dziele Farbenlehre

∗ prostopadłościenny zbiornik z wodą znajdujący się w namiocie bezcieniowym, który jest ekranem i filtrem dla projekcji szczelinowej

∗ obiekt lustrzany z warstwą wody, który odbija i deformuje obraz video

∗ obiekt lustrzany zawierający fragment tekstu z Fausta Goethego: Verweile doch! Du bist so schon! (Trwaj chwilo! Jesteś tak piękna!) a odnoszący się do słów naukowca poszukującego prawdy aż do zaprzedania duszy diabłu. Obiekt wyhodowany w procesie krystalizacji to „wyhodowanie” idei koloru magenty; iluminacja; eureka

∗ projekcja kolorowego światła RGB z reflektora punktowego na grafikę w formie inspirowanej tablicami pseudoizochromatycznymi Ishihary, badającymi zdolność oka do rozróżniania kolorów. Ta instalacja przewrotnie testuje nasza zdolność do rozróżniania kształtów w różnych kolorach światła i zawiera fragment tekstu z Fausta Goethego: Verweile doch! Du bist so schon! (Trwaj chwilo! Jesteś tak piękna!)

∗ aplikacja interaktywna: wyświetlane na monitorze kolory opisane notacją heksadecymalną przy ingerencji człowieka przybierają barwę magenty #FF00FF

plakat_FFOOFF_A3